Προσοχή στα σχόλια που προσφέρουν δάνεια -  Απάτη με παροχή δανείων

Πρόσφατα σχόλια

  • gp on Forum: Γενική συζήτηση 12Καλησπέρα σας !  Διαβάζω στον σημερινό διαδικτυακό τύπο πως :  """"Σχέδιο για την μείωση των κόκκινων δανείων κατά 40 δισ. ευρώ επεξεργάζεται, σύμφωνα με πληροφορίες, η…
  • Νίκος123 on Forum: Γενική συζήτηση 12Πριν λίγες μέρες πρωί πρωί χτύπησε το κουδούνι και με έψαχνε ο... ταχυδρόμος για να μου παραδώσει δύο συστημένα γράμματα. Ουδέποτε στην περιοχή μας τόσα χρόνια ο ταχυδρ…
  • Νίκος123 on Forum: Γενική συζήτηση 12@Dimitris75 ένας δικηγόρος δεν νομίζω οτι μπορεί να συνεισφέρει κάτι για κούρεμα. Τους τόκους που ενδεχομένως κοπούν με παρέμβασή του ως παράνομοι και καταχρηστικοί, θα…
  • Vicky on Forum: Γενική συζήτηση 12Το δάνειο μου εχει πωληθει στην Aps απο την Πειραιως. Δεν εχω κανενα περιουσιακο στοιχειο στο ονομα μου. Περιπου 8000€ ειναι η οφειλη. Ψαχνω να βρω τι και πως αλλα το μ…
  • Dimitris75 on Forum: Γενική συζήτηση 12Καλησπέρα και πάλι, Έκανα τρίτο γραπτό αίτημα προς την Alpha σε κάποιο κατάστημα στις 5/11/18 ζητώντας κούρεμα οφειλής για την πιστωτική μου κάρτα πρώην Citibank και απ…
  • Άρης. on Αριθμοί τηλεφώνων εισπρακτικών εταιρειών6985161502 ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΠΟΥΛΟΣ Γ. - ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΟΥ Θ. "Δικ.γραφείονε..." Άμα τους χαρακτηρίζεις "εισπρακτική" , δεν τους αρέσει . Ρίχνεις το "επίπεδό" τους .Ρε τι τραβάμε...Κα…
Minilink

Το κράτος επιτίθεται στους Έλληνες χωρίς ντροπή

Αρκετοί νέοι Έλληνες επιλέγουν το τελευταίο διάστημα να φύγουν στο εξωτερικό και με αφορμή αυτό το γεγονός η γαλλική ιστοσελίδα Rue89 δημοσίευσε ένα κείμενο ενός Έλληνα φοιτητή ο οποίος περιγράφει την απογοήτευση και τα αδιέξοδα που έζησε και ζει σε Ελλάδα και Γαλλία.

Ολόκληρο το κείμενό του έχει ως εξής:

«Το κράτος επιτίθεται στους Έλληνες χωρίς ντροπή

Εγκατέλειψα τις σπουδές μου στη βιολογία χωρίς να πάρω το πτυχίο μου και εγκαταστάθηκα στην Αθήνα για να αφοσιωθώ στην τέχνη. Αυτό έγινε το Φεβρουάριο του 2010 όταν ξέσπασε η κρίση στην Ελλάδα και ξεκίνησαν οι διαδηλώσεις στην Αθήνα προκαλώντας μεγάλες υλικές ζημιές στην πρωτεύουσα. Ήταν τότε που η αστυνομία, δηλαδή το κράτος, στάθηκε απέναντι στους πολίτες, τους οποίους αποκαλούσε αναρχικούς, ρίχνοντας τους χημικά και χτυπώντας τους αδιακρίτως. Για την Αστυνομία ήταν όλοι οι διαδηλωτές “αναρχικοί”, ακόμα και αν επρόκειτο για φιλήσυχους πολίτες.

Είδα με τα ίδια μου τα μάτια την επίθεση που δέχθηκε μία τράπεζα στο κέντρο της πόλης με βόμβες μολότοφ που στοίχισαν τη ζωή σε τρεις ανθρώπους μεταξύ των οποίων και σε μία έγκυο γυναίκα. Εκείνη τη μέρα γυρίζοντας σπίτι μου και βλέποντας την Αθήνα πληγωμένη από τις υλικές καταστροφές, αποφάσισα ότι είχε έρθει η ώρα να εγκαταλείψω την Ελλάδα.”

Όμως οι δυσκολίες δεν σταμάτησαν στην Γαλλία…

”Κατάφερα να φύγω από την Ελλάδα στις 25 Σεπτεμβρίου του 2011 όταν βρήκα τα χρήματα για το ταξίδι και τα πρώτα έξοδα και έγινα δεκτός από το τμήμα Ιστορίας της Τέχνης του Πανεπιστημίου της Ντιζόν. Πίστεψα ότι μπορούσα πλέον να κάνω τις σπουδές που πάντα ήθελα να κάνω, να ζήσω και να εργαστώ σε μία χώρα που πάντα θαύμαζα.

Είχα δανειστεί ένα μικρό ποσό και ήλπιζα ότι οι ευκαιρίες για να βρω μία δουλειά σε μία μεγάλη χώρα όπως η Γαλλία θα ήταν πολύ περισσότερες από την Ελλάδα. Ήμουν αποφασισμένος να κάνω οποιαδήποτε δουλειά για να μπορέσω να ζήσω και να σπουδάσω στη Γαλλία.

Όταν έφτασα μου ζήτησαν βίζα και άδεια παραμονής παρόλο που η Ελλάδα ήταν μέλος της ευρωπαϊκής ένωσης -από τα πιο παλιά- και συμμετείχε στην Ευρωζώνη. Μου ζήτησαν επίσης ατελείωτα δικαιολογητικά και εγγυήσεις για να μου νοικιάσουν ένα μικρό διαμέρισμα. ”Ξέρετε η χώρα σας δεν είναι αρκετά αξιόπιστη”, μου είπε ο υπάλληλος του μεσιτικού γραφείου, για να δικαιολογήσει τις επιπλέον εγγυήσεις που μου ζητούσε για να μου νοικιάσουν το διαμέρισμα.

Μόλις εγκαταστάθηκα άρχισα να στέλνω το βιογραφικό μου σε όποια προσφορά εργασίας έβλεπα στις αγγελίες. Έστειλα αμέτρητα CVs. Είπα και ψέματα αφού δεν έχω εργαστεί ποτέ σαν οικονόμος, σαν γκρουμ, σαν ρεσεψιονίστας ή σαν ντελίβερι μπόι.

Περιμένοντας τις απαντήσεις και με την ελπίδα ότι θα με προσλάβουν κάπου, συνέχισα να στέλνω και άλλα βιογραφικά. Λαντζέρης, μανάβης, υπάλληλος σε ψαράδικο, νυχτερινός φύλακας. Ήμουν έτοιμος να πω ναι σε οποιαδήποτε δουλειά πρόσφεραν οι αγγελίες. Δεν πήρα καμία απάντηση εκτός από μία που μου έστειλε μια αλυσίδα φαστ φουντ που διαφήμιζε την αλληλεγγύη της στην Ελλάδα και υποτίθεται ότι θα με προσλάμβανε. Δεν το έκανε ποτέ.”

Τελικά αναγκάστηκε να φύγει και από την Ντιζόν και να εγκαταλείψει για δεύτερη φορά τις σπουδές του.

”Τώρα βρίσκομαι κάπου στη Νότια Γαλλία φιλοξενούμενος σε φίλους και περιμένοντας μια θετική απάντηση για εργασία στα CVs που συνεχίζω να στέλνω. Δυστυχώς οι απαντήσεις, όταν έρχονται, συνεχίζουν να είναι αρνητικές.

Και τώρα συνεχίζω να σκέφτομαι καθημερινά σε ποιό σημείο του πλανήτη θα μπορούσα να εγκατασταθώ για να προσφέρω αυτά που πιστεύω ότι μπορώ να προσφέρω. Και επειδή δεν βρίσκω απάντηση η απορία αυτή με σιγοτρώει σαν το σαράκι και με καταθλίβει καθημερινά γιατί ξέρω ότι μπορώ να κάνω τα πάντα».

topontiki.gr


Μην καταπίνετε τίποτα αμάσητο. Ερευνήστε και διασταυρώστε οτιδήποτε διαβάζετε, όπου και αν το διαβάζετε.

Leave a Reply

You can use these HTML tags

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>