Minilink

Ο φορτηγατζής που νομίζει… ότι η κοινωνία του χρωστάει 150.000 ευρώ

Έχω ένα γείτονα ιδιοκτήτη φορτηγοού. Καλός άνθρωπος, οικογενειάρχης, κοινωνικός κ΄ ευχάριστος για παρέα. Όταν όμως η κουβέντα πηγαίνει… στο θέμα των 2 τελευταίων ετών (κλειστά επαγγέλματα), γίνεται παράξενος… Πήρε από το κράτος την άδεια του φορτηγού το 1984 και τώρα που θέλει να πάρει σύνταξη, δεν θέλει να την επιστρέψει στην Περιφέρεια, αλλά θέλει να την πουλήσει «κάτω από το τραπέζι» 150.000 ευρώ. Και όταν τον ρωτάω γιατί ένας πολίτης που θέλει να ασκήσει αυτό το επάγγελμα, πρέπει να δώσει νταβατζηλίκι σε έναν παλαιότερο κάτοχο κρατικής άδειας αντί αυτή η άδεια να του δωθεί από την αρμόδια Υπηρεσία, δεν μου απαντάει. Ή μάλλον μου απαντάει πως δεν χρειαζόμαστε νέες άδειες. Με την ίδια λογική λοιπόν, αν ρωτήσω έναν έμπορο τροφίμων αν χρειάζονται κα άλλα καταστήματα με τρόφιμα, η απάντηση θα είναι η ίδια. Όχι, εμείς που είμαστε τώρα είμαστε αρκετοί.
Απένατι όμως στον παραλογισμό κια τα παράλογα προνόμια των διαφόρων συντεχνιών, το κράτος και η δικαιοσύνη δεν θα πρέπει να μένουν σε απραξία. Ο οποιοσδήποτε πολίτης, αν έχει τα αντίστοιχα προσόντα, θα πρέπει να έχει το δικαίωμα να ασκεί ελεύθερα όποιο επάγγελμα θέλει. Τι σημαίνει κλειστό επάγγελμα; Για ποιόν λόγο οι κρατικές άδειες -σε μερικά επαγγέλματα- να γίνονται αντικείμενο εκβιασμού και μαύρου… εμπορίου ώστε να επιτραπεί σε κάποιον να εργαστεί; Είναι δυνατόν το 2012 να συζητάμε για τα αυτονόητα; Αυτονόητο δεν είναι ότι ο καθένας έχει το δικαίωμα να επιλέξει το επάγγελμά του;

Και από άλλα «πόστ» εδώ, είδα τα ίδια χάλια… να συμβαίνουν και για τα ταξί και για τα φαρμακεία. Γιατί ο γιατρός μετά τις σπουδές του να έχει δικαίωμα να έχει όπου θέλει ιατρείο, ενώ ο φαρμακοποιός μετά τις σπουδές του να μην μπορεί να έχει ελεύθερα το δικό του φαρμακείο;

Αντικειμενικά οι ιατροί παίρνουν περισσότερες ευθύνες σε σχέση με τους φαρμακοποιύς και όμως το φασιστικό προνόμιο του κλειστού επαγγέλμαος το έχουν οι φαρμακοποιοί. Και οι φορτηγατζήδες και οι ταξιτζήδες και οι φαρμακοποιοί μπορούν να κληρονομούν τις κρατικές τους άδειες στα παιδιά τους (δεν αναφέρομαι στις επιχειρήσεις τους και τα οχήματά τους, αυτά είναι περιουσία τους), ενώ όσοι δεν θέλουν να το κάνουν, πωλούν εκβιαστικά και μαύρα… σε ενδιαφερόμενους αυτές τις άδειες. Οι φαρμακοποιοί είναι και ένα βήμα μπροστά, προστετεύονται και από πληθυσμιακά και γεωγραφικά κριτήρια. Μεταξύ μας και εγώ που έχω μαγαζί με εξοπλισμό δορυφορικής τηλεόρασης, δεν θελω άλλον ανταγωνιστή δίπλα μου, αλλά αυτό που λέω είναι εξωπραγματικό. Ο φίλος μου όμως θέλει EUR 150.000!

Ο φορτηγατζής που νομίζει… ότι η κοινωνία του χρωστάει 150.000 ευρώ – RAMNOUSIA


Μην καταπίνετε τίποτα αμάσητο. Ερευνήστε και διασταυρώστε οτιδήποτε διαβάζετε, όπου και αν το διαβάζετε.