Οι τραπεζικές φωτιές που δε σβήνουν

Σχεδόν τέσσερα χρόνια μετά τη διάσωση της Wall Street, τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα που δέχτηκαν τη στήριξη της αμερικανικής κυβέρνησης δεν στέκονται ακόμα στα πόδια τους και σίγουρα δεν είναι δημοφιλή, αλλά εξακολουθούν να λειτουργούν. Εν τω μεταξύ, οι ρυθμιστικές αρχές που τα έσωσαν βρίσκονται και αυτές σε δύσκολη θέση.

Η υπόθεση των επιτοκίων Libor είναι το πιο πρόσφατο σκάνδαλο που επηρεάζει την ήδη άσχημη φήμη των μεγάλων τραπεζών. Προσθέτει στην αίσθηση των φορολογουμένων ότι αναγκάστηκαν να υποστηρίξουν μια σειρά από θεσμούς που δεν το αξίζουν. «Θα πρέπει να έχουν εξοργιστεί με τις ανεκπλήρωτες υποσχέσεις προς το λαό και την ατέλειωτη προστασία που παρέχεται στη Wall Street,» γράφει ο Neil Barofsky, ο πρώην ειδικός γενικός επιθεωρητής του Προγράμματος Ανακούφισης Προβληματικών Περιουσιακών Στοιχείων.

Η κατάχρηση στο Libor, συγκλονίζει ακόμη και εκείνους που έχουν ακολουθήσει τον τραπεζικό κλάδο επί σειρά ετών. Θα μπορούσε εύκολα να οδηγήσει σε ποινικές διώξεις των εμπλεκόμενων – και ακόμη και σε ένα κατηγορητήριο των ΗΠΑ προς μια ευρωπαϊκή τράπεζα. Αυτό θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί από το Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ, με τη Fed να δυσανασχετεί στο περιθώριο.

Η Fed ήδη ανησυχεί για την επίδραση  που θα έχει στην οικονομική σταθερότητα η σοβαρή διαταραχή της λειτουργίας τραπεζών που αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι των αγορών των ΗΠΑ – η Barclays, για παράδειγμα, είναι ένας μεγάλος διαχειριστής αμερικανικών κρατικών ομολόγων. Αν μια μεγάλη ευρωπαϊκή τράπεζα κατέρρεε, θα προκαλούσε χάος στις αμερικάνικες αγορές κεφαλαίων και αναταράξεις σε όλο το σύστημα.

Δεν είναι ανάγκη να πιστέψουμε την άποψη του κ. Barofsky ότι η σχέση μεταξύ Fed, Υπουργείου Οικονομικών ,-  και κεντρικών τραπεζών και ρυθμιστικών αρχών αλλού – και οικονομικής βιομηχανίας είναι εγγενώς διεφθαρμένη για να προσδιορίσει το πρόβλημα. Κάθε εποπτική αρχή που κλίνει περισσότερο προς τη διατήρηση της σταθερότητας θα αποφεύγει συχνά να κάνει δύσκολη τη ζωή για τις τράπεζες.

Θεωρητικά, δεν υπάρχει σύγκρουση: είναι απλώς θέμα χρόνου. Ενώ ένας ρυθμιστής πρέπει να πάει μαλακά στις τράπεζες κατά τη διάρκεια της χρηματοπιστωτικής κρίσης για το φόβο μη κάνει τα πράγματα χειρότερα, μπορεί – και πρέπει – να πάρει σκληρά μέτρα πριν και μετά την κρίση.

Στην πράξη, το τελευταίο δεν γίνεται. Αυτή η κρίση ποτέ δεν μας εγκαταλείπει καθώς φαίνεται, μετακινείται από τις προβληματικές υποθήκες των ΗΠΑ στην αργή διάλυση του ευρώ. Οι μεγάλες τράπεζες εξακολουθούν να είναι υπερβολικά μεγάλες για να καταρρεύσουν. Ο μόνος τρόπος για να περιοριστεί η σύγκρουση σε μακροπρόθεσμη βάση θα ήταν οι εποπτικές αρχές να αποτρέψουν τις τράπεζες από την ανάληψη υπερβολικών κινδύνων και την υιοθέτηση ανεπαρκών τα επιχειρηματικών μοντέλων.

Οι περισσότερες εποπτικές αρχές παραδέχονταν ότι ήταν πάρα πολύ χαλαρές στο παρελθόν, βλέποντας τον τραπεζικό τομέα μέσα από το πρίσμα των αγορών και μόνο. Η δουλειά τους ήταν να εντοπίσουν τους κινδύνους, και να τους γνωστοποιήσουν στα στελέχη των τραπεζών, αλλά όχι και να τους υποδείξουν  τι να κάνουν. «Δεν μπορείτε να στέκεστε απλά στην ανάλυση των κινδύνων,» λέει ένας Ευρωπαίος επόπτης. «Πρέπει να αναλάβουμε δράση.»

Εκτός από μια γενική απροθυμία από την πλευρά των κακοπληρωμένων εποπτικών αρχών να τα βάλουν με τους πλούσιους, διεκδικητικούς τραπεζίτες, επικρατούσε και η φιλοσοφία, ότι το trading ήταν μια αγορά που διαμορφώνεται από επαγγελματίες, όπου ο καθένας ήξερε πώς να φροντίζει τον εαυτό του. Διάφορα σκάνδαλα έχουν διαψεύσει την άποψη αυτή.

Όπως δήλωσε αυτή την εβδομάδα ο Adair Turner, πρόεδρος της Βρετανικής Αρχής Χρηματοοικονομικών Υπηρεσιών, είναι δυνατό για έναν τραπεζίτη «να βγάλει τεράστια χρηματικά ποσά μέσα από ένα πολύπλοκο μονοπάτι που συνδέει κακά πληροφορημένους επενδυτές σε μια χώρα με κακά πληροφορημένους δανειολήπτες  σε μια άλλη, και να πάει στο σπίτι πιστεύοντας ότι είναι έντιμο μέλος της κοινωνίας.»

Ένα καλό σημείο, αλλά πόση εμπιστοσύνη μπορούμε να έχουμε ότι οι εποπτικές αρχές θα είναι αισθητά πιο αποτελεσματικές στο μέλλον;

«Η πραγματικότητα είναι ότι οι ρυθμιστικές αρχές ελέγχουν συνεχώς τις τράπεζες αυτή τη χρονική στιγμή, όπως θα περίμενε κανείς», λέει ένα στέλεχος. «Αλλά ούτε οι Διευθύνοντες Συμβούλοι των τραπεζών ούτε οι εποπτικές αρχές, δεν έχουν φανεί ικανοί να προλάβουν το επόμενο πρόβλημα.»

Ορισμένες ρυθμιστικές συζητάνε την αλλαγή των δικών τους κινήτρων – επιβολή κανόνων και εναυσμάτων που θα τις εμποδίζει να κωλυσιεργούν, και αντίθετα να αναλαμβάνουν δράση άμεσα όταν κρίνεται απαραίτητο. Αλλά πάντα θα είναι λιγότεροι – η Fed έχει μόνο περίπου 50 επί τόπου επόπτες σε μια τράπεζα που απασχολεί περισσότερα από 100.000 άτομα και διαχειρίζεται τρισεκατομμύρια.

Ενώ οι επόπτες καταπιάνονται με τους μεγάλους, πολύπλοκους παίκτες πάντα θα έχουν ένα αγώνα μπροστά τους για να αποτρέπουν τους τραπεζίτες από το να αναλαμβάνουν υπερβολικούς  κινδύνους.. Κάθε τόσο, η προτεραιότητα των θεσμικών οργάνων, όπως η Fed θα είναι η κατάσβεση των πυρκαγιών που θα μπορούσαν να είχαν προληφθεί.

Δυστυχώς δεν παίζει ρόλο μόνο η επιλογή προσωπών αλλά και η θέσπιση νέων κανόνων και θεσμών.

www.banksnews.gr


Μην καταπίνετε τίποτα αμάσητο. Ερευνήστε και διασταυρώστε οτιδήποτε διαβάζετε, όπου και αν το διαβάζετε.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Ban-BaNk (Greek Version)

Απάτη με παροχή δανείων

Παρά τα φίλτρα και τη συνεχή παρακολούθηση των σχολίων, καμιά φορά μερικά «διαφημιστικά» μηνύματα, εμφανίζονται ως σχόλια, προσφέροντας δάνεια και διευκολύνσεις.

Το φαινόμενο έχει ενταθεί κατά τους τελευταίους μήνες.

ΠΡΟΣΟΧΗ !!!! Κανένας δεν θέλει να σας δώσει δάνεια. Είναι μέθοδος εξαπάτησης, η λεγόμενη «νιγηριανή απάτη», όπου ο απατεώνας, πείθει το θύμα ότι θα του δώσει κάποιο δάνειο, αλλά για να εκταμιευθεί, θα πρέπει πρώτα το θύμα να πληρώσει κάποια έξοδα φακέλου κλπ

Με λίγα λόγια, ο απατεώνας υπόσχεται ότι θα δώσει π.χ. 10.000 ευρώ δάνειο, αλλά πρώτα το θύμα θα πρέπει να πληρώσει 400 ευρώ τραπεζικά έξοδα.
Εννοείται ότι μόλις το θύμα δώσει τα 400 ευρώ, ο απατεώνας γίνεται άφαντος.

Μεγάλη προσοχή λοιπόν, σε διαφημίσεις αυτού του είδους, που εκμεταλλευόμενες την αγωνία και την απόγνωση των ανθρώπων, στις δύσκολες μέρες που ζούμε, προσπαθούν να εξαπατήσουν και να αποσπάσουν χρήματα.

Προς πλήρη διευκρίνηση του θέματος, το daneiakartes.info κατηγορηματικά δηλώνει ότι:

  1. Σε καμία περίπτωση δεν προσφέρει δάνεια ή παρόμοιες παροχές.
  2. Δεν έχει καμία σχέση με «σχόλια» που διαφημίζουν παροχή νέων δανείων ή μεσολάβηση για  ρύθμιση παλιών, τα οποία έχουν σκοπό να σας εξαπατήσουν.
  3.  Ο μόνος νόμιμος και διαφανής τρόπος λήψης δανείου είναι από τις επίσημες τράπεζες.
  4. Ο μόνος νόμιμος και ασφαλής τρόπος ρύθμισης υφιστάμενου δανείου είναι η διαπραγμάτευση με την ίδια την τράπεζα που το χορήγησε και με κανέναν άλλον. Συνιστάται να έχετε συμβουλευθεί δικηγόρο της εμπιστοσύνης σας.
  5. Σε καμία περίπτωση δεν παρέχει οποιαδήποτε υπηρεσία επί πληρωμή. Σε καμία περίπτωση δεν θα σας ζητήσει χρήματα, κάτω από οποιαδήποτε δικαιολογία.

Να είστε πάντα πολύ καχύποπτοι, εναντίον οποιουδήποτε ζητάει τα προσωπικά σας στοιχεία ή, πολύ περισσότερο, χρήματα, προσφέροντας «μαγικές λύσεις». Μαγικές λύσεις δεν υπάρχουν.

Google Chrome Browser

Για σωστή ανάγνωση του blog μας, προτιμήστε τον Google Chrome Browser.

Κατεβάστε τον δωρεάν από εδώ:

https://www.google.com/intl/el/chrome/

Η χρήση άλλου browser δεν συνιστάται, διότι πιθανόν να μην μπορείτε να έχετε πρόσβαση σε όλα τα κείμενα.

Βοήθεια από Φίλους

Βοηθήστε μας, στέλνοντας άρθρα, δικαστικές αποφάσεις ή νόμους, καθώς και αριθμούς κλήσεις εισπρακτικών εταιριών.