100 GB Free Backup

Time4VPS.EU - VPS hosting in Europe

Minilink

Όλη η αλήθεια για την Χούντα του Παπαδόπουλου

ΟΥΔΕΙΣ πλέον καταφέρεται εναντίον της 21ης Απριλίου.

Στην επταετία 1967 – 1974 όταν, δηλαδή, την τύχη του Εθνους και ενός εκάστου πολίτου είχαν αναλάβει οι Στρατιωτικοί. Και κυρίως ο Γεώργιος Παπαδόπουλος, ο οποίος ειρήσθω εν παρόδω, απέθανε ασθενής, φτωχός και καταφρονημένος στο Λαϊκό Νοσοκομείο.Το γιατί ο κάθε πολιτικός δεν αναφέρεται στην περίοδο αυτή – την περίφημη «επάρατο» – ας το αντικρύσουμε λοιπόν, ευθέως, χωρίς να κάνει η ματιά μας «κοιλιά». Χωρίς φόβο και πάθος.

Λοιπόν!.. Δεν αναφέρεται ΟΥΔΕΙΣ πολιτικός στα χρόνια εκείνα διότι:

α) η Ελλάς εγνώρισε ανάπτυξι που ΠΟΤΕ δεν είχε φαντασθεί, προηγουμένως ή επομένως ΟΥΔΕΙΣ!…

β) Η ηγεσία του Έθνους κατά την διάρκεια της Επταετίας παρέδωσε την χώρα στην «Μεταπολίτευση» χωρίς να χρωστάει ούτε μια δεκάρα στον κάθε ξένο τοκογλύφο, στον κάθε κερατά Εβραιομασόνο λωποδύτη.

γ) Η Ανεργία ήταν κάτι το άγνωστο στην Ελληνική Κοινωνία.

δ) Η Δικτατορία χάρισε τα δάνεια των εξαθλιωμένων αγροτών μας, τους έφτιαξε δρόμους, (εκεί που μέχρι τότε κολυμπούσαν στην λάσπη) και τους πρόσφερε σχεδόν δωρεάν αγροτικά μηχανήματα και στρέματα γης να καλλιεργουν,

ε) αγόρασε για την ασφάλεια του Εθνους αεροπλάνα και υποβρύχια ΤΟΙΣ ΜΕΤΡΗΤΟΙΣ,

στ) κατασκεύασε Νοσοκομεία,

ζ) προσέφερε 150.000 σπίτια σε Δημοσίους Υπαλλήλους με δάνεια που είχαν ελάχιστο τόκο και ΚΥΡΙΩΣ χωρίς «μίζες».

η) μεγαλες υγειής ελληνικες βιομηχανιες και εργοστασια δουλευαν ρολόι επι Χουντας με εκατομμυρια εσοδα για το κρατος και θεσεις εργασιας για τους ελληνες πολιτες: Ιζολα, Πίτσος, ΕΛΙΝΤΑ, Πειραική-Πατραική, Χρωπει, ΠΥΡΚΑΛ, ΕΛΚΟ, Μινιόν, Εσκιμο, AΙΓΑΙΟΝ, Κοντογούρη, Pirelli, ΚΛΩΣΤΟΫΦΑΝΤΟΥΡΓΙΕΣ (ΒΕΤΛΑΝΣ ΝΑΟΥΣΑ, ΕΤΜΑ, ΛΑΝΑΡΑ, ΠΕΤΑΛΟΥΔΑ, ΤΡΙΑ ΑΛΦΑ κ.τ.λ.) ΝΑΥΠΗΓΕΙΑ (ΕΛΕΥΣΙΝΑΣ, ΣΚΑΡΑΜΑΓΚΑ κ.τ.λ.), ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη Περάματος, ΕΒΟ (Ελληνική βιομηχανία Όπλων, ΕΛΒΟ (Ελληνική Βιομηχανία Οχημάτων), βιομηχανίες λιπασμάτων, ζάχαρης, κονσερβοποιίας, καπνοβιομηχανίες (ΠΑΠΑΣΤΡΑΤΟΣ, ΚΕΡΑΝΗΣ κ.τ.λ.), τσιμεντοβιομηχανίες (ΑΓΕΤ ΗΡΑΚΛΗΣ, ΤΣΙΜΕΝΤΑ ΧΑΛΚΙΔΑΣ, ΧΑΛΥΨ κ.λ.π.), βιομηχανίες χάρτου (ΛΑΔΟΠΟΥΛΟΥ, SOFTEX κτλ), Εταιρίες εξαγωγής μεταλλευμάτων του ΣΚΑΛΙΣΤΗΡΗΣ κ.λ.π.) για να ερθει μετα η “Δημοκρατια” του Ανδρεα Παπανδρεου και των υπολοίπων να τις κλεισουν μέσα σε μια νύχτα όλες αυτες τις τεράστιες ελληνικες βιομηχανίες-εργοστάσια-εταιρίες.

θ) το 1973 πήγε να βγάλει από τη μέση τους Αμερικάνους απο τον Ελληνικό ορυκτό πλούτο και οι Αμερικάνοι τον ανατρέψαν βαζοντας τον Ιωαννιδη και μετα έστησαν το πολυτεχνείο… Πήγε να αντικαταστήσει το δολάριο με την Ελληνική δραχμή για τις αγοροπωλησίες πετρελαίου από τα κοιτάσματα της Ελλάδας και της Κύπρου. Αν το πετύχενε θα ήμασταν η ποιο πλούσια χώρα της Ευρωπης και οχι μονο.

Και άλλα πολλά…, ενώ πρωτίστως υπήρχε απόλυτη ησυχία σε ό,τι αφορά το φαινόμενο της λαθρομεταναστεύσεως και της εγκληματικότητος που σήμερα οργιάζει. Κοιμόμασταν «με ανοικτές τις πόρτες» στην κυριολεξία.

Αυτή ήταν η πολιτεία της …«επαράτου» Επταετίας. Του Γεωργίου Παπαδόπουλου και των συνεργατών του. Και να σκεφθεί κανείς ότι ήσαν Στρατιωτικοί! Τουτέστιν μεθερμηνευόμενον δεν εγνώριζαν και πολλά – πολλά περί Οικονομίας. Απλά, πολύ απλά ήσαν Πατριώτες και έντιμοι Ελληνες. Και επέτυχαν ΠΛΗΡΩΣ παρά το γεγονός ότι στην Ελλάδα, τότε, είχαν επιβάλλει «εμπάργκο» πλείστες όσες χώρες, καθώς τα πολιτικά «μας» αρχοντόπουλα εφρόντιζαν για την δυσφήμιση της Πατρίδας τους δεόντως και αρκούντως.

Αυτά ήταν, τότε, τα έργα και ημέρες της «Χούντας» που παρέδωσε στους κυρίους της «Μεταπολίτευσης» ένα κράτος υγιές που δούλευε σαν ρολόι!… Για να το μεταβάλλουν, στην συνέχεια, αυτοί οι κύριοι στο καταχρεωμένο, ανυπόληπτο τερατούργημα που βλέπουμε, με οργή και θλίψη, όλοι σήμερα.
Αραγε έχει το κουράγιο κάποιος από τους αναρρίθμητους αναλυτάδες να τα πει αυτά σήμερα στον Ελληνικό Λαό; Ασφαλώς όχι!…

Πλην όμως, όλο και περισσότεροι πολίτες σιγοψιθυρίζουν: Πού είσαι Παπαδόπουλε!

Mixalis

ksipnistere.blogspot.gr


Μην καταπίνετε τίποτα αμάσητο. Ερευνήστε και διασταυρώστε οτιδήποτε διαβάζετε, όπου και αν το διαβάζετε.

  • despina

    ΕΥΓΕ ΕΙΝΑΙ Η ΜΟΝΗ ΑΛΗΘΕΙΑ. ΠΑΝΤΑ ΗΜΟΥΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΛΛΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ =ΑΝΙΘΗΚΟΤΗΤΑ ,ΑΣΥΔΟΣΙΑ ,ΑΛΗΤΙΑ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΚΑΙ ΑΡΧΙΣΑ ΝΑ ΒΛΕΠΩ ΤΗΝ ΚΑΛΗ ΠΛΕΥΡΑ ΤΩΝ ΣΤΡΤΙΩΤΙΚΩΝ ΤΗΣ ΕΠΤΑΕΤΙΑΣ.ΜΑΚΑΡΙ ΝΑ ΞΑΝΑΠΑΙΡΝΑΝ ΤΟ ΤΙΜΟΝΙ ΟΙ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΙ ΑΥΤΟΙ ΤΟΝ ΟΡΚΟ ΤΟΥΣ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΤΟΝ ΕΧΟΥΝ ΙΕΡΟ ΑΡΚΕΙ ΝΑ ΜΗΝ ΕΧΟΥΝ ΑΛΛΟΙΩΘΕΙ ΚΑΙ ΑΥΤΟΙ ΣΕ ΣΗΜΕΡΙΝΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ

  • Άρης

    Εγώ στρατηγέ (Υποθέτω)μου επειδή δεν πιστεύω σε απόλυτες αλήθειες, θα ήθελα να τοποθετηθώ οχι όμως βαθιά στο θέμα , δεδομένου ότι διαπληκτίστηκα σήμερα με μια υπάλληλο μιας τράπεζας- και τα έχω πάρει χοντρά- αφεντικό της οποίας καταλήστευε ως επιχειρηματίας ΚΑΙ κατα την περίοδο 1967-1973.

    -Οι γεωπολιτικές και οι οικονομικές συνθήκες  της εποχής εκείινης ήταν τέτοιες που ευνοούσαν να δώσουν τον υψηλότερο δείκτη ανάπτυξης στην Ευρώπη .Ολη η Ευρώπη έκανε τότε παρτυ ανάπτυξης . Εως τη  πετρελαϊκή κρίση του 1973.  Ενας φίλος εδώ του σαίτ (begar ;;;ισως ) αναφέρθηκε -ορθώς επικριτικά -κάποια στιγμή στο δείκτη ανάπτυξης της Γουατεμάλα. Αρκεί να επισκευθεί κάποιος τη χώρα αυτή για να αναθεωρήσει αμέσως και να δεί με άλλη ματιά αυτούς τους δείκτες. 

    -Μεταπολεμικά η Ελλάδα έστειλε άπειρες καραβιές μεταναστών σε δυο μεγάλες φάσεις : 1950-1960 και 1960 -1970 . Με εκατομμύρια μετανάστες έξω και κάνοντας αμέσως στατιστική βγάζεις κάτι δείκτες μούρλια για την ανεργία .

    -Κατα τη περίοδο της χουντας επίσης ολοκληρώθηκε το μεταπολεμικό σχέδιο της αστυφιλίας που ερήμωσε την επαρχία και δημιούργησε το γνωστό ειδυλλιακό περιβάλλον της πρωτεύουσας και της συμπρωτευουσας  .

    -Το νεοφιλελέυθερο οικονομικό μοντέλο , αυτό που τώρα βιώνουμε  ξεκινάει με την άνοδο της Θάτσερ στην εξουσία το 1980. Αν ο καρχαρίας είχε αποφασίσει (λέμε τώρα γιατί η αρκούδα-αντίβαρο  έπεσε αργότερα το 1990…) να το εφαρμόσει τότε “ουέ και αλίμονο” στο χρέος που θα είχε αφήσει τότε Παπαδόπουλος. 

    – Αν ερχόταν τώρα ο Παπαδόπουλος το μέλλον του  θα διαρκούσε μερικά εικοσιτετράωρα…..Το μεγάλο αφεντικό που τον στήριξε τότε έχει πάει τώρα με τους “Μαοϊκούς” κατα Κίνα μεριά.

    – Τώρα να ανοίξω το στόμα μου για τα ξερονήσια, για τις διώξεις αντιφρονούντων , τα ξενοδοχεία “το ωραιο κοτρώνι”; Αφήστε το θα πληγώσουμε τις ήδη πληγωμένες μας καρδιές και τις ήδη ισσοπεδωμένες μας ζωές.

    -Για μένα ο εχθρός ήταν , είναι και θα είναι ταξικός . Και κεφαλαιοκράτες λωποδύτες υπήρχαν , υπάρχουν ( και ελπίζω να μην υπάρχουν ) και τότε .

    Αυτά προς το παρόν. Αντιλαμβάνομαι το μέγεθος της οργής του κόσμου και της δικής σας ,για αυτά που συμβαίνουν , ωστόσο καλό είναι να μην προτρέχουμε  γιατί ακόμα και εγώ που είμαι κομμουνιστής(Θα ήθελα τουλάχιστον) δεν μπορώ να ξεστομίσω : “Ε ρε Στάλιν μου μας χρειάζεται !”  Πρώτον γιατί άλλο κομμουνισμός και άλλο Σταλινισμός και δευτερον η ανατροπή που ονειρεύομαι προυποθέτει πολύ ώριμες και σοβαρές  συνθήκες …..αλλά αυτό ειναι άλλου παπά ευαγγέλιο . 

  • Διονύσης

    Αρη με βρίσκεις σύμφωνο ατα λεγόμενά σου
     

  • MIXALHS

    ΑΙΩΝΙΑ ΤΟΥ Η ΜΝΗΜΗ ΑΘΑΝΑΤΟΣ !!!! ειχα την τυχη λογω εργασιας να τον γνωρισω απο κοντα για λιγο και να ανταλαξουμε καλημερες!!

  • begar

    Πάντως Άρη, για να μη τρέφουμε αυταπάτες, ξερονήσια και διώξεις υπάρχουν και σήμερα, απλά με άλλη μορφή.
    Αν τα βάλεις με το σύστημα, ξαφνικά σε θυμούνται όλοι: Λίγο το σσδοε, λίγο η Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος, λίγο οι υπηρεσίες που σε προστιμιάζουν αν έχεις μαγαζί, μια ξαφνική μετάθεση στο Θιβέτ, αν είσαι στρατιωτικός και πάει λέγοντας.

    Μην τρελαθούμε και αρχίζουμε να υποστηρίζουμε ότι σήμερα έχουμε δημοκρατία! Το βλέπω στο Σύνταγμα, όπου πνίγουν τον κόσμο στα χημικά. 

    Γράφεις επώνυμα ένα άρθρο εναντίον πολιτικού και σε εξοντώνει με δικαστικές αγωγές, βασιζόμενος ότι εσύ δεν έχεις φράγκα για να αμυνθείς.

    Άστο καλύτερα.

    Προσωπικά δεν πρόκειται να εκφράσω άποψη για μια περίοδο που εγώ πήγαινα δημοτικό σχολείο και δεν καταλάβαινα τι συμβαίνει. 

  • Άρης

    Και βέβαια begar εννοείται !
    Δεν έχω αυταπάτες .
    Χα , χα , χα ! Μου έδωσες ομοιοκαταληξία .
    Τέρμα πιά στις αυταπάτες : ” Ή με το κεφάλαιο ή με τους εργάτες” 

    Τα γεγονότα έχουν μία ιστορική και κυρίως οικονομική συνέχεια. Οταν αναφέρομαι στους τραπεζο-ταλιμπάν αυτό έχω στο νού μου καθώς και στις ανακρισούλες-ενημερωσούλες των εισπρακτικών που για χάρη τους επίσημα(Ανεπίσημα πόσες άραγε;) μετράμε 1750 “εξαφανίσεις”. Η οικονομική ελιτ της εποχής εκείνης γαλούχησε τη σημερινή . Πετρόλα λεγόταν το μαγαζί τότε , κλεφτομπανκ τώρα .Μπαμπάς τότε , ο γιός τώρα . Μην αναφερθώ και στα άλλα τζάκια .Η πλάκα είναι οτι ο Σιτροέν εξέθρεψε ένα τέρας , το γιό του ο οποίος στράφηκε κατά του πατέρα κατα κάποιο τρόπο. Επεξε στο χρηματιστήριο την παραγωγή του πατέρα του και των υπολοίπων.Τα ζούμε .”Επιχειρηματική” συνέχεια με χορηγία χρημάτων κάτω από το τραπέζι για τον κάθε μπούλη καφαλαιοκράτη, υπήρξε επίσης και κατα τη λεγόμενη “σοσιαλδημοκρατία”(Που καμμία σχέση δεν έχει με το Σοσιαλισμό) του παπατζή και κατά τον Χαρρυ Κλυν : “Αυτός δεν είναι πρωθυπουργός , αυτός είναι βάλιουμ!”.
    Ο συμπαθής κατα τα άλλα και προφανώς γέροντας νοσταλγός κάπου το λέει , οτι δεν γνώριζαν απο οικονομία γιατί ήταν λέει στρατιωτικοί.Προσωπικά δε μου λέει τίποτα νέο. Το κεφάλαιο τα βρήκε μπαστούνια και επέβαλε με τα τανκς τη συνέχεια της “υγειούς” αισχροκέρδειάς .

    Αυτό όμως που με θλίβει βαθύτατα ειλικρινά,  είναι πως είναι δυνατόν να είμαι υπερχρεωμένος ,φτωχός ,  να καταφέρομαι εναντίων των τραπεζών, κατά των εισπρακτικών και κατά του κάθε αλητήριου που μου μαραζώνει το βιός και τη βιωτή μου και να μη μπορώ να δώ ποιά πολιτική , ποιό καθεστώς , ποιά οικονομία βρίσκεται πίσω από αυτό ! Αντ΄αυτού , την ώρα που με πηδάει στην κυριολεξία ο αφέντης στο ιδανικό περιβάλον για αυτόν , της αστικής δημοκρατίας αιώνες τώρα , να επιδίδομαι σε γηπεδικού τύπου “αντιπαραθέσεις” (Στην καλύτερη περίπτωση), με τους εξ ίσου υπερχρεωμένους φτωχούς “κομμουνιστ-ά-ς . Να βλέπω ανθρώπους που πιστευουν στην “κοινοκτημοσύνη”  και να θέλω να του φάω το λαρύγκι , ενώ ανήκουμε στην ίδια κοινωνική τάξη και έχουμε τα ίδια συμφέροντα.
    Να τους στέλνει εξορίες ο αφέντης και να τους πετάει από τα αεροπλάνα(30,000 εξαφανίσεις .Με το ζόρι “αλεξιπτωτιστές” …χωρίς αλεξίπτωτο….) όπως έκανε ο Βιντέλα , ο συνάδελφος του Παπαδόπουλου στην Αργεντινή την ίδια εποχή και να μήν καταλαβαίνω ότι ο κάθε “πετρόλας” και ο κάθε “γυρομπανκ” είναι ομοτράπεζος με τέτοια καθεστώτα , όταν τα βρίσκει σκούρα και όχι μόνο με αυτά ,όταν οι δουλειές του πάνε ρολόι…..

    Ένας φίλος γέροντας και πρώην σερβιτόρος , συνομήλικος του σχολιαστή νοσταλγού , που έχει ταξική συνείδηση και τώρα που έχει χρόνο διαβάζει πολύ , επαναλαμβάνει συνέχεια : “Εγώ σερβιτόρος ήμουνα , τι δουλειά έχω να ψηφίζω μαζί με τον κάθε Λάτση ;” ………
    Δεν θα επεκταθώ όμως άλλο γιατί δεν θέλω να κάνω και κατάχρηση του χώρου και του χρόνου του σάιτ.